Delen op Facebook
Delen op Twitter
Vertel een vriend

Mijn naam is Stanley de Fretes uit Doetinchem en ik ben inmiddels 61 jaar en alleenstaand papa van vier kinderen. 

Helaas ben ik daarnaast ook nierpatiënt, de laatste 5 jaar heb ik gedialyseerd in Rijnstate in Arnhem, fysiek en mentaal is het een zware tijd om drie dagen per week naar Arnhem te gaan om te dialyseren.

Met het verstrijken van de tijd werd het steeds moeilijker om gemotiveerd te blijven, met hulp van mijn kinderen die mij steeds oppepten om te blijven dialyseren, raapte ik de kracht en moed om naar het ziekenhuis te gaan. En eerlijk is eerlijk ik had domweg geen andere keus.

Tijdens de dialyseperiode wordt de vraag door mijn behandelende nefrologen gesteld of ik geschikt ben om een niertransplantatie te ondergaan, en dat blijkt zo te zijn.

Alles zal anders zijn....

Zo rond april 2018 kwam ik op de wachtlijst voor een niertransplantatie te staan en op 8 november van dat jaar was het zover, ik kreeg een telefoon van mijn nefroloog dat er een nier beschikbaar was en dat ik mij moest melden bij het UMC Utrecht. U begrijpt vast wel hoe intens blij wij waren na het “bevrijdende” telefoontje.

De ochtend daarop werd ik getransplanteerd en vanaf dat moment zou mijn leven een positieve wending krijgen. Vanaf de één op andere dag geen dialyse meer, bijna nergens meer aan hoeven te houden zoals vochtregime en of diëten. Alles zal anders zijn.

Dacht ik...

Vrij snel na de transplantatie bleek dat er iets mis was met de nier en dus was er de weken en maanden daarna volop actie om de nier te redden.

Eind mei van dit jaar kwam uiteindelijk het hoge woord eruit, alle onderzoeken en therapieën ten spijt de nier wordt opgegeven. 

Terug bij af

Boem... een klap bij heldere hemel, natuurlijk voelde ik het naderende onheil al aankomen maar ik bleef hopen en maar hopen eigenlijk tegen beter weten in.

Na 6 maanden is de euforie van het krijgen van een nieuwe nier omgeslagen in een ongekend rouwproces. 

Ik ben, wij zijn, weer terug bij af! Ik ben weer aan het dialyseren.

Deze vraag stellen is niet eenvoudig

Vanaf het moment dat de nier is opgegeven, ben ik bijna dagelijks naarstig op zoek naar mensen die een nier aan mij willen afstaan (bij voorkeur met bloedgroep O+). Deze vraag stellen is niet zo eenvoudig als vragen naar een bolletje wol om maar een voorbeeld te noemen.

Aan vrienden heb ik gevraagd hun netwerk te gebruiken om mensen, kennissen te polsen of te interesseren via sociale media of anderszins, om mij een een nier te gunnen.

Na weken zoeken en benaderen is het resultaat mager, soms is er vage interesse maar als het op aan komt stokt het, je kan het niet afdwingen om een nier af te staan, daar ben ik mij ook van bewust.

Daarom vraag ik nu, via Gelderland helpt, om hulp. 

Bent u misschien wel die de persoon die Stanley (en zijn kinderen) een nieuw leven wil schenken? Overweegt u om hem te helpen? Reageer dan hieronder. 

De documentaire over de zoektocht van Stanley

Zie ook: Vier potentiële donoren voor Stanley die wanhopig wacht op een nieuwe nier
               Overweeg jij een nier te doneren?